Κουβέλης: «Ποιο άλλο θα ήταν το αριστερό πρόσημο μιας υπεύθυνης Αριστεράς;».

  εννοεί: Που ακριβώς θα ήμασταν αριστεροί;
Απόλυτα πεπεισμένος ότι η πολιτική που ακολουθεί έχει αριστερό πρόσημο  θέλει να εμφανίζεται ο Φώτης Κουβέλης

«Η συμβολή μας (σ.σ. στην τρικομματική κυβέρνηση) δεν είναι ζήτημα αριθμητικό, αλλά βαθύτατο πολιτικό», δήλωσε στο «Βήμα της Κυριακής», ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, ο οποίος εξήγησε ότι «η αποτροπή της χρεωκοπίας και η παραμονή της χώρας στο ευρώ είναι το αριστερό πρόσημο».

Νοητικά ο Φ. Κουβέλης  είναι στο σημείο που  ένα νόμισμά σαν ευρώ εξισώνεται με αιώνες αριστερής σκέψης  δράσης κάτι που προφανώς δεν ισχύει με τα άλλα νομίσματα.

Παραδέχεται την ίδια στιγμή ότι τα μέτρα, που ψηφίσθηκαν στις αρχές του Νοέμβρη στην Βουλή είναι σκληρά και γι’ αυτό  θα σπευσει να διαβεβαιώσει: «Έχουμε επίγνωση του βάρους των μέτρων», για να προσθέσει: «Τα μέτρα και ο προϋπολογισμός αποτυπώνουν την δημοσιονομική κρίση και στοχεύουν στην σταθεροποίηση».

Διευκρίνισε ότι η ΔΗΜΑΡ «αναγνωρίζει πως η δανειακή σύμβαση αποτελεί δεσμευτικό πλαίσιο για την χώρα» και σε αυτό το σημείο διερωτήθηκε: «Ποιο άλλο θα ήταν το αριστερό πρόσημο μιας υπεύθυνης Αριστεράς;».

Papaioannou

KKE: όταν εσείς ερχόσασταν, εγώ έφευγα ! Χα !!

Φωτογραφία :Εικαστικό εργαστηρι Αγρινιου (εργα παιδιων)

Πάλι κέντησε το ΠΑΜΕ στη Θεσ/νικη. Βασικά ο προορισμός της πορείας του ΠΑΜΕ ήταν το φεστιβάλ της ΚΝΕ και για την ακρίβεια τα κιόσκια με τα σουβλάκια των εκεί πλανόδιων. Προηγουμένως, και για τους ανοίξει και η όρεξη, κάνανε μια βόλτα μέσα στην πόλη, φροντίζοντας να αποφύγουν δυσάρεστα συναπαντήματα, όπως με αυτά τα παράξενα όντα που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΜΕ! Γιατί μπορεί και να κολλήσεις και τίποτα αν τυχόν συμπορευτείς με αυτούς του εξωγήινους.

 Αλλά δυστυχώς, σε ένα σημείο, η πορεία του ΠΑΜΕ είχε την ατυχία να διασταυρωθεί με τους Άλλους! Μα ποιος τη σχεδίασε έτσι αυτή την πόλη; Aκούς εκεί να διασταυρώνονται οι δρόμοι μεταξύ τους, που ακούστηκε; 

 Έπρεπε να είναι όλοι παράλληλοι. Λοιπόν εκεί που το ΠΑΜΕ βάδιζε καμαρωτό καμαρωτό επί της παραλιακής, ξαφνικά εμφανίζονται μπροστά του από την Εθν. Άμυνας οι εξωγήινοι, με πρώτους πρώτους αυτούς που διαμαρτύρονται για τα μεταλλεία χρυσού στην περιοχή τους. Αναγκάστηκε να σταματήσει, αλλά καλού κακού είχε ειδοποιήσει και τα ΜΑΤ, τα όργανα του υπουργείου προστασίας του πολίτη, να τους προστατεύσουν από τυχόν περίεργες ενέργειες των αλλόθρησκων. Ευτυχώς τίποτα δεν έγινε, εκτός από κάποια μικροσυνθήματα που ακούστηκαν από λίγους εναντίον του, αλλά με την παρουσία των ΜΑΤ φοβήθηκαν και έβγαλαν το σκασμό. Χα!

Αφού λοιπόν οι αλλόθρησκοι κατέβηκαν την Εθν. Άμυνας, οι ορθόδοξοι του ΠΑΜΕ την ανέβηκαν! Ε, φυσικά, όταν εσείς ερχόσασταν, εμείς φεύγαμε, πάλι πρωτοπορούμε! Και βρέθηκαν έτσι ολομόναχοι, άσπιλοι και αμόλυντοι μπροστά στην κάτω είσοδο της ΔΕΘ. Κάνανε τη διαμαρτυρία τους και συνέχισαν με ήσυχη τη συνείδηση προς τα πούλμαν που τους περίμεναν να τους μεταφέρουν στο Φεστιβάλ.

Α, όλα κι όλα, ήτανε μια ωραία εκδρομή! Να ξανάρθουμε και του χρόνου!

Κερασια κρινοι

Η ντροπή της αριστεράς μίλησε στο Μεγάλο Γερμανικό κανάλι

 

 

Η Αλέκα προσχωρεί στο νεοφιλελεύθερο μέτωπο ….

Από  το  ededousi

 

Η ντροπή της αριστεράς μίλησε στο Μεγάλο Γερμανικό κανάλι!
Δε θα σταθώ καθόλου στην ανάλυση του περιεχομένου της τοποθέτησης ! Απαξιώ πλέον!
 

Στατιστικά μόνο θα αναφέρω! Μίλησε περίπου 9 λεπτά! Δεν ανέφερε ούτε μια φορά τη λέξη Σαμαράς! Αναφέρθηκε μόνο μια φορά στην Ν.Δ! Όταν ο Σύριζα αποτύχει και πέσει η κυβέρνηση του θα έρθει η ΝΔ είπε! Δεν ανέφερε ούτε μια φορά τις λέξεις ΠΑΣΟΚ και Δημαρ!! Δεν ανέφερε ούτε μια φορά την λέξη ΚΚΕ!!!!! Δε διαφώνησε ούτε μια φορά με τους δοτούς Γερμανούς δημοσιογράφους του μεγάλου καναλιού!

Ανέφερε πάνω από τριάντα φορές την λέξη Σύριζα εκ των οποίων τουλάχιστον πέντε  είπε αν δεν είναι αφελής κρύβουν μυστικό σχέδιο !!!! Μάλιστα το επανέλαβε και η κυρία Τρέμει για να το εμπεδώσουμε!!!

Για να είμαι και δίκαιος δεν είπε ούτε μια φορά να ψηφίσουμε ΝΔ ! ! ! Μας άφησε την ελευθερία να το συμπεράνουμε μονοί μας!!!

Με τέτοιο ΚΚΕ τύφλα να ‘χει η χρυσή αυγή!

 

Δημήτρης Νικολάου 

 

Το ειδαμε papaioannou

Ο θρίαμβος και η αντίρρηση

Του Δημήτρη Σεβαστάκη

Κι όμως οι εκλογές δεν μεταβάλλουν και πολλά στη μικρή μέρα, τη μέρα του φτωχού. Δεν τροποποιούν τις φαντασιώσεις του μαζικού, χαμηλού ανθρώπου που χωρίς σοβαρά συναισθηματικά επιχειρήματα κοιτάζει προσεκτικά τις κρεμασμένες εφημερίδες, τις ημερομηνίες λήξης στα ράφια, κάνει αργά και διστακτικά κάθε αγορά, τρίβει σφιχτά τα ελάχιστα χαρτονομίσματα, ιδρώνει τα ψηφοδέλτια. Αυτού του πολίτη που όλα του φαίνονται τεράστια και ιλιγγιώδη: η μέρα, τα ψώνια, οι μετακινήσεις. Αυτού του τελειωμένου κατοίκου της πόλης που είναι εύθραυστος, που δεν τα πήρε απάνω του όταν οι πασόκοι κανιβάλιζαν με τις τοπικές, τους δήμους, τις υπηρεσίες και τις εργολαβίες, όταν οι νεοδημοκράτες τσαλαβουτούσαν στερημένοι και άστατοι, όταν οι χειρότεροι από όλους, οι καιροσκόποι, έχωναν το λαδωμένο χέρι τους παντού, στις τσέπες και στις ηθικές. Αυτού του πολίτη που δεν του περισσεύει να συμπονέσει, να συγκινηθεί, να δει τον άλλον, να σκεφτεί τον νέο. Οι εκλογές δεν αγγίζουν τον στεγνωμένο, μικρό, φοβισμένο, που προσπαθεί να θυμηθεί όχι για να ιστορηθεί αλλά μόνο για να δραπετεύσει, για να μη ζήσει την αδιακύμαντη ημερήσια οδύνη.
 

 Όλοι οι κόμβοι εξουσίας είναι πιασμένοι. Από τους γρήγορους, τους καπάτσους, τους αδίστακτους. Αυτός ο πολίτης πάντα περισσεύει. Ναι. Ψήφος αριστερής εμπιστοσύνης. Αυτή η ψήφος θα ΄πρεπε να είναι η ψήφος μέριμνας και έννοιας γι΄ αυτόν τον άνθρωπο. Τον μόνο της πόλης, τον έρημο της ιστορίας, που δεν έζησε κανένα έπος, καμιά μεγάλη αλήθεια και που πάντα ήταν απ΄ έξω. Αυτόν τον χαμηλής έντασης, υψηλής λύπης, βαθιάς παραίτησης πολίτη. Οι εκλογές όμως περνάνε δίπλα του. Αστοχούν. Ο Θεσμός είναι αναίσθητος, θαμπός, τυλιγμένος σε μια τελεστική και υψηλόφωνη ζελατίνη. Η Αριστερά κανονικά θα ΄πρεπε να είναι το περιεχόμενο μιας τέτοιας αποκατάστασης. Όχι να χρηματίσει τον παραιτημένο, το υπόλειμμα της νόθας μεταπολεμικής και ιδίως μεταδικτατορικής αστυφιλίας, όχι να του αποκαταστήσει το χαμένο λαϊκό κύρος του, αλλά να τον κάνει να ξαναγαπήσει, να αναθαρρήσει. Να μπορέσει να του ξυπνήσει το κοιμισμένο νεύμα προς τον άλλο, να τον ωθήσει ώστε να ξαναδεί με τόλμη τα βήματα στο χαλασμένο πεζοδρόμιο που όμως κάπου οδηγούν.
 

 Η Αριστερά θα ΄πρεπε να συγκεντρώνει και να μετουσιώνει τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, την παραίτηση, την απότομη και συνήθως άσφαιρη τσαντίλα, σε κάτι πιο λόγιο, περισσότερο διαρκές, λιγότερο ναρκισσιστικό, βαθύτερα πολιτικό. Η Αριστερά θα ΄πρεπε να είναι η μεγάλη ηθική δύναμη που γίνεται πολιτικά έγκυρη μέσα από αυτήν την αποκατάσταση. Κι όμως. Βλέπει κανείς στον λόγο της το μεγάλο αφήγημα -ξέπνοο και ελπιδοφόρο-, δεν βλέπει καθαρά το άγγιγμα. Βλέπει κανείς στον λόγο της Αριστεράς τη ρητορική του «άλλου», την αλληλέγγυα εκφώνηση, δεν διακρίνει εύκολα τη γενναιόδωρη και νοημένη χειρονομία.
 

Μπορεί να είμαι πνεύμα αντιλογίας και να διστάζω τώρα που η Αριστερά πάει καλά, που αναλαμβάνει επιτέλους την ισχύ, έστω και χωρίς ιδεολογική ωρίμανση και πυκνότητα. Μπορεί να επιφυλάσσομαι από μια γρουσούζα, παιδική σχεδόν, καχυποψία ότι αυτός που τρέμει από φιλόδοξη ωραιοπάθεια, θα ΄ναι ο πρώτος (όπως πάντα) που θα λακίσει στο απολίτικο και επαγγελματικό. Μπορεί. Σήμερα που είναι μέρα μιας πολιτικής γιορτής, όπου η «αστική δημοκρατία» επιφυλάσσει καλοδιπλωμένες και ατσάκιστες ελπίδες, σήμερα που η αριστερά πράττει και εκδηλώνεται και δομεί, η όλη και σύγκορμη αριστερά -πάρ΄ ολα τα συντηρημένα ενδομίση και τις καχυποψίες- σήμερα λοιπόν πίσω από την τραυματισμένη χαρά, ας κρατάμε και την περίσκεψη.
 

Η Αριστερά που νομιμοποιείται από την αθλιότητα και ανικανότητα της εμπράγματης διοικητικής πολιτικής των κομμάτων εξουσίας, η Αριστερά που μπορεί να ενθουσιάσει ή έστω αργόσυρτα να παρασύρει, κυλώντας και ανεμίζοντας στη χλοερή πόλη, κάνει τη μισή δουλειά. Η άλλη μισή δουλειά είναι το τι κάνει τη δύναμή της, πώς τη γέρνει τρυφερά πάνω στον χαμένο πολίτη, στον δραπέτη νέο. 

 

Η Αριστερά βεβαίως συνεγείρει, αλλά πρέπει και να αντέχει. Πρέπει να είναι ερωτεύσιμη και φρέσκια, αλλά κυρίως έξυπνη και έντιμη. Η πίεση από ένα αντιπαραγωγικό σύστημα που δεν «τέλειωσε τη δουλειά», που δεν έχει πάρει όσα θα ήθελε, θα είναι μετεκλογικά μεγάλη, αδίστακτη και κατακλυσμιαία. 

 

 Και η Αριστερά πρέπει να αντέξει. Και θα αντέξει αν η συστημική παρεκτροπή δεν τρυπώνει μέσα στην ψυχή της. Όσο δρα δύσκολα, ανικανοποίητα, στοχαστικά, τόσο θα βρίσκεται εκεί και την επόμενη, δύσκολη μέρα.
 

Η αριστερά ή εξασφαλίζει το βαθύ νόημα για τους απαρηγόρητους ή απλώς κάνει καριέρα. Εκείνη, αλλά κι εμείς διαλέγουμε..

rednotebook 

 

Το ειδαμε Dedousi Eleni

Αλέκα Παπαρήγα : «Το μεταναστευτικό δεν λύνεται, και το ΚΚΕ δεν έχει πρόταση»!

«Το μεταναστευτικό δεν λύνεται, και το ΚΚΕ δεν έχει πρόταση» παραδέχθηκε τη Δευτέρα στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ η γενική γραμματέας της ΚΕ του κόμματος Αλέκα Παπαρήγα. Ζήτησε κέντρα φιλοξενίας μεταναστών με χώρους διαμονής που δεν θα είναι τριτοκοσμικοί, και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων.

Τόνισε ότι πολλοί μετανάστες έχουν συμβάλλει στην ενίσχυση του εθνικού πλούτου της χώρας. «Θα τους πνίξουμε στη θάλασσα τους μετανάστες;» διερωτήθηκε.

Απαντώντας στο ερώτημα γιατί αρνείται τη συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ και άλλα αριστερά κόμματα, η γγ. του ΚΚΕ έφερε ως παράδειγμα προς αποφυγήν την πολιτική συνεργασιών του γαλλικού κομμουνιστικού κόμματος, αναφέροντας ότι «αν το εργατικό κίνημα και το κομμουνιστικό κόμμα ενσωματωθεί στη λογική της ΕΕ αναπτύσσεται γενικός συντηρητισμός που μπορεί να εκφραστεί πολύμορφα».

«Αν το ΚΚΕ υποκύψει να ανταλλάξει τις θέσεις του για να πάρει περισσότερες βουλευτικές θέσεις το κίνημα θα είναι πλήρως αφοπλισμένο α λα Γαλλία. Το κάποτε πανίσχυρο ΚΚΓ έχει φτάσει να είναι ένα κόμμα του τίποτα» τόνισε χαρακτηριστικά.

Τόνισε δε, ότι αν ψήφιζε στις γαλλικές εκλογές, τότε θα ψήφιζε λευκό.

«H επόμενη ημέρα των εκλογών δεν θα φέρει τη λύση και πρέπει να βρει το λαό ετοιμοπόλεμο. Η λύση θα εξαρτηθεί από το λαό» ξεκαθάρισε.

Η Αλέκα Παπαρήγα ζήτησε δε να πάρει ο λαός στα χέρια του στην εξουσία, τονίζοντας ότι και η γαλλική επανάσταση 50 χρόνια πριν γίνει φαινόταν απραγματοποίητη. Αποκάλεσε την ακροδεξιά και τον εθνικοσοσιαλισμό γέννημα του συστήματος.

«Το ’89 υποστήκαμε κοσμοϊστορική ήττα αλλά το σοσιαλιστικό κίνημα ανατράπηκε από τα πάνω. Το σοσιαλιστικό κίνημα δανείστηκε στοιχεία από τον καπιταλισμό» δήλωσε για την πτώση των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης.

Tόνιζε ότι το ΚΚΕ θέλει την αποδέσμευση από την ΕΕ και όχι μόνο από την ευρωζώνη, ενώ επανέλαβε ότι «εμείς δεν είμαστε κόμματα της Αριστεράς, είμαστε κομμουνιστές».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 

Όταν ο Τσίμας κι ο Ανδρουλάκης ήσαντε κομμουνισταί

 Βουλευτικές εκλογές 1989
Ο Μίμης Ανδρουλάκης, δίνει συνέντευξη στον νεαρό τότε δ/ντή του 902,
Παύλο Τσίμα.

Έχω έναν ακατάσχετο γέλωτα,λιώνω,πέφτω στα πατώματα.
Θεωρώ αυτό το βίντεο απ'τις καλύτερες κωμωδίες που έχω δεί ποτέ.Πάνω κι από Σακελλάριο

 Μίμης"Να βγει αυτοδύναμη η ΝΔ το αποκλείω,να τη βγάλει ο Ανδρέας δεν το αποκλείω ίσως.
Γιατί μόνον ο Ανδρέας και η ηγεσία του Πασόκ είναι σε θέση να κάνει τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό.
 
Χωρίς τον Ανδρέα Παπανδρέου,χωρίς τον βιο και την πολιτεία της διακυβέρνησης του Πασόκ,ούτε στο 
όνειρό του ο Μητσοτάκης δεν θα ονειρεύονταν ποτέ πρωθυπουργία"


Τσίμας:Θα χουμε κεντροδεξιές δηλαδή παρα φύσιν κυβερνήσεις;
(θυμηθείτε πως αμέσως μετά ο Συνασπισμος
συγκυβέρνησε με.....τη ΝΔ!!!!)
 
Πώς το λένε;Tragic 

Απο φαρμακογλωσσα

Το ΚΚΕ στην αντιπολίτευση, ο λαός στη μνημονιακή χρεωκοπία .

 

Του Αντρέα Καρίτζη

1. Η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έχει αντιληφθεί ότι η επίθεση στις δυνάμεις της εργασίας και τον λαό είναι ολοκληρωτική και ότι αν δεν αναχαιτιστεί το συντομότερο δυνατόν, θα μείνουμε όλοι να κοιτάμε αποσβολωμένοι τα συντρίμμια και τον φασισμό που γιγαντώνεται πάντα σε έναν ισοπεδωμένο λαό.
Η όποια γραμμή άμυνας των δυνάμεων της εργασίας και του λαού υπήρχε μέχρι χθες έχει σήμερα σπάσει, δεν έχει νόημα να δίνουμε ο καθένας επιμέρους μάχες, ΤΩΡΑ είναι η ώρα της συσπείρωσης και της πλατιάς ενότητας ώστε να αποτρέψουμε την ολοσχερή καταστροφή.

Η ευθύνη όλων μας είναι να προσπαθήσουμε για την ανατροπή ΤΩΡΑ, παρά τις όποιες δυσκολίες ή ακόμη και αρνητικές προβλέψεις μπορούμε να κάνουμε. Η ευθύνη μας είναι αυτή της αυταπάρνησης προς όφελος των εργαζομένων και του λαού και όχι να φυλαγόμαστε όπως κάνει η ηγεσία του ΚΚΕ.

Στις μεγάλες ιστορικές στιγμές ποτέ δεν νιώθεις έτοιμος ούτε ο δρόμος είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Αντί η ηγεσία του ΚΚΕ να χλευάζει ή να σπέρνει την απογοήτευση, καλά θα κάνει να αντιληφθεί την κρισιμότητα των περιστάσεων, να μην κρύβεται πίσω από τις δυσκολίες και να συμβάλει με αυταπάρνηση στην υπεράσπιση των εργαζομένων και του λαού.

2. Το ΚΚΕ, δηλαδή μια αριστερή πολιτική δύναμη, εμφανίζεται να υποστηρίζει ακριβώς το ίδιο με το κυρίαρχο μνημονιακό μιντιακο-πολιτικό σύστημα όσον αφορά τη δυνατότητα ανατροπής της καταστροφικής πολιτικής: η ηγεσία του ΚΚΕ λέει με τον πιο επίσημο τρόπο στον ελληνικό λαό ότι αυτό ΔΕΝ είναι δυνατόν ΣΗΜΕΡΑ. Σε πολίτες που ταλαντεύονται ή είναι επιρρεπείς στην τρομοκρατία επιβεβαιώνεται το κυρίαρχο στερεότυπο περί μονόδρομου, με αποτέλεσμα να στρέφονται στο μνημονιακό στρατόπεδο από τη στιγμή που και τμήμα της Αριστεράς ισχυρίζεται ότι τα Μνημόνια είναι μονόδρομος.

3. Το επιχείρημα της ηγεσίας του ΚΚΕ ότι δεν υπάρχουν σήμερα παραδείγματα τα οποία να δικαιολογούν την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιφατικό, διότι προφανώς πριν συμβεί κάτι για πρώτη φορά δεν έχει ξανασυμβεί! Για να υπάρξει ένα παράδειγμα, πρέπει να κινηθεί κάποιος παραβιάζοντας τη λογική αυτή. Δηλαδή η ηγεσία του ΚΚΕ λέει ότι αν κάποιοι άλλοι ξεκινήσουν και πετύχουν, τότε να ακολουθήσουμε. Όμως η άποψη αυτή, δηλαδή ότι κάποιοι άλλοι να ξεκινήσουν πρώτοι και βλέπουμε, μπορεί να υπάρξει παντού και συνεπώς τίποτα να μην ξεκινήσει ποτέ!

Αυτό που ζούμε είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση: οξύτατη παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, ΔΝΤ και σκληρή πολιτική ισοπέδωσης των δυνάμεων της εργασίας (φτώχεια και περιστολή δημοκρατίας) σε χώρες του ανεπτυγμένου καπιταλισμού με πρώτη την Ελλάδα κ.ο.κ. Η ανάγκη να μείνει όρθιος ο ελληνικός λαός επιβάλλει στην Αριστερά να βρεθεί στην πρωτοπορία και όχι να φυλάγεται την πιο κρίσιμη στιγμή. Η ηγεσία του ΚΚΕ υποστηρίζει ότι αν δεν υπάρχει εγγύηση για την έκβαση, καλύτερα να μην δώσουμε τη μάχη. Όμως τίποτα δεν έχει γίνει στην Ιστορία με βέβαιη την έκβασή του! Αντίθετα, οι λαοί κέρδισαν όποτε σήκωσαν το ανάστημά τους ακόμη και όταν οι προβλέψεις ήταν δυσοίωνες. Έχω την εκτίμηση ότι ΔΕΝ είναι αυτή η αντίληψη των χιλιάδων αγωνιστών που αποτελούν το ΚΚΕ.

4. Η ηγεσία του ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι η κυβερνητική εξουσία δεν μπορεί να πετύχει τίποτα, αφού το κλειδί βρίσκεται στην οικονομική εξουσία. Αυτή η άποψη καταργεί τη διαλεκτική μεταξύ της πολιτικής, οικονομικής και ιδεολογικής πάλης, και συγκεκριμένα τον κεντρικό ρόλο της πολιτικής εξουσίας στη διαμόρφωση του κοινωνικού και ιδεολογικού συσχετισμού και τη σημασία της για την έκβαση της πάλης και στο οικονομικό επίπεδο. Είναι σαν να υποστηρίζει ότι η ανάληψη της πολιτικής εξουσίας από την Αριστερά θα αφήσει τα πάντα αμετάβλητα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, άποψη που ακυρώνει κάθε έννοια διαλεκτικής. Αυστηρά μιλώντας έρχεται σε αντίθεση με τις περισσότερες εκδοχές της κομμουνιστικής θεωρίας και πρακτικής.

Επίσης, αποσιωπά ότι το προγραμματικό πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ θέτει αλλαγές και στο οικονομικό επίπεδο ανταγωνιστικές προς το κυρίαρχο μοντέλο, ενώ συναρτά τη μεθοδολογία άσκησης της πολιτικής εξουσίας με ευρύτερες μετατοπίσεις και αλλαγές που θα προκύψουν από μια τέτοια εξέλιξη με ορίζοντα τον σοσιαλισμό.

5. Η πρόσφατη θέση της ηγεσίας του ΚΚΕ, σύμφωνα με την οποία αν η Αριστερά γίνει κυβέρνηση αυτό θα είναι πρόβλημα, γιατί δεν θα υπάρχει αριστερή αντιπολίτευση πέρα από το γεγονός ότι παραβιάζει την απλή λογική (το οποίο δεν είναι καθόλου αμελητέο) έχει ευρύτερες πολιτικές συνέπειες αρνητικές για το λαϊκό κίνημα. Η βασικότερη ίσως είναι ότι «κανονικοποιεί» την περίοδο που διανύουμε. Η επικέντρωση στην αντιπολίτευση υπονοεί ότι βρισκόμαστε σε μια «κανονική» περίοδο όπου το ποιος είναι στην κυβέρνηση είναι δευτερεύουσας σημασίας και το κρίσιμο είναι ότι πρέπει να υπάρχει αριστερή αντιπολίτευση. Πιο συγκεκριμένα:

Συμβάλλει στην «κανονικοποίηση» της σημερινής κατάστασης ισχυριζόμενη ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ είναι «μια από τα ίδια» με προτάσεις προηγούμενων περιόδων όπως π.χ. αυτή του ΠΑΣΟΚ το 1981. Το σφάλμα που διαπράττει -συμβάλλοντας στην παρουσίαση της σημερινής κατάστασης ως μιας κανονικής περιόδου ή ακόμη χειρότερα συγκρίνοντάς την με μια περίοδο με εντελώς διαφορετικό κοινωνικό συσχετισμό (πολύ πιο ευνοϊκό) και παγκόσμια οικονομική συγκυρία- είναι μεγάλο, διότι καλλιεργεί αυταπάτες σε έναν κόσμο ως προς τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιχειρηθεί να ανασχεθεί η σημερινή καταστροφή. Ακόμη και αν τοποθετείται αρνητικά, αφήνει να εννοείται ότι η μνημονιακή καταστροφή μπορεί να μετριαστεί με μια συμβατική σοσιαλδημοκρατική διαχείριση εντός συστήματος. Όμως κάτι τέτοιο δεν είναι σήμερα δυνατόν και αποτελεί κομβικό σημείο για τον ΣΥΡΙΖΑ η άρση τέτοιων αυταπατών, τις οποίες η ηγεσία του ΚΚΕ έρχεται και ενισχύει, έστω και με αρνητικό τρόπο.

Η «κανονικοποίηση» της περιόδου από την ηγεσία του ΚΚΕ ενισχύει τον -άκρως άκυρο για την ιστορική συγκυρία που διανύουμε- διχασμό γύρω από το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας ανάμεσα σε μια αντίληψη που βλέπει την Αριστερά μόνο στην από τα κάτω αντιπολιτευτική παρέμβαση και σε μια που βλέπει την Αριστερά ως δύναμη παρέμβασης κυρίως από κυβερνητικές θέσεις. Αυτό το στερεότυπο εκτιμώ ότι ήταν εύλογο στην προηγούμενη συγκυρία, αλλά δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών.

Σήμερα, το καθήκον της Αριστεράς είναι η επινόηση μιας κινηματικής / κυβερνητικής μεθοδολογίας η οποία θα επιχειρήσει να αποτρέψει τον όλεθρο και να αντιμετωπίσει ένα σύνθετο και δυσμενές εγχώριο και διεθνές περιβάλλον, στο οποίο όμως οι λαοί ήδη μπαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο. Αυτό το καθήκον δεν υπηρετείται αναπαράγοντας τον παραπάνω διχασμό ούτε σε επίπεδο προγράμματος (μετριοπαθείς προτάσεις έναντι απέραντων αιτηματολογίων) ούτε σε επίπεδο κυβερνητικής μεθοδολογίας (πεπατημένη κυβερνητική πρακτική/διαχείριση από τα πάνω έναντι καμιάς κυβερνητικής εξουσίας και παρέμβασης μόνο από τα κάτω).

Η επινόηση μιας νέας μεθοδολογίας ταυτόχρονης κινητοποίησης του λαού και άσκησης πολιτικής εξουσίας συνιστά το έδαφος της δικής μας προσέγγισης, η οποία αποτελεί το ιστορικό στοίχημα για την Αριστερά στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Αυτό το στοίχημα υπονομεύει η ηγεσία του ΚΚΕ όταν «κανονικοποιεί» την περίοδο και δεν αναλαμβάνει το μερίδιο της ευθύνης που της αναλογεί. Μια ευθύνη που νομίζω ότι με χαρά και αυταπάρνηση θα αναλάμβανε η συντριπτική πλειοψηφία των μελών του ΚΚΕ.

6. Η ηγεσία του ΚΚΕ με τον τρόπο που πολιτεύεται διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για την ήττα του λαού στην προσπάθεια να σταματήσει την καταστροφή του και συμμετρικά δίνει ένα πολύ σημαντικό στήριγμα στο πολιτικό σύστημα που την επιβάλλει. Αν τελικά ηττηθεί ο λαός, θα ισχυριστεί ότι δικαιώθηκε στις προβλέψεις της -ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει σήμερα- αποσιωπώντας το γεγονός ότι συνέβαλε δραματικά σε αυτό το γεγονός δεδομένου του μεγέθους του ΚΚΕ. Όμως δεν έχει σημασία ποιος θα «δικαιωθεί» πάνω στα συντρίμμια, σημασία έχει να προσπαθήσεις να ανταποκριθείς στο ιστορικό σου καθήκον.

Απο κονσερβοκούτι

Τώρα που ξημερώνει Κυριακή ....

Γιάννης Σταύρου   Καμβάς σε λάδι 

Κάθεται και κοιτάζει προς το μνημείο των εκτελεσθέντων του εμφυλίου, σφηνωμένο μεταξύ μιας απόμερης κλινικής και της μάντρας του νοσοκομείου Σωτηρία. Ήθελε να με φέρει ως εδώ, να δω που εκτελέστηκε ο Μπελογιάννης, «όχι στο Γουδί που λένε, εδώ στη μάντρα του Σωτηρία, Κυριακή πριν ξημερώσει» λέει, κρυφά δαγκώνει τα χείλη, στα μάτια λύπη. 

Οι μνήμες είναι παντού αν κοιτάζεις. Εδώ στο Σωτηρία, που όπως προβλέπεται από τον εφαρμοστικό του δεύτερου πακέτου «διάσωσης» συγχωνεύεται, αφού πρώτα μεθοδευμένα το δυναμικό του υπολογίστηκε μικρότερο από αυτό που είναι για να μπορεί να μπει στις συγχωνεύσεις, με το Γενικό Κρατικό. «Νομίζαμε ότι ήταν τυχαίο λάθος» λέει, «τίποτα δεν είναι τυχαίο όμως».

Στην ουσία το μοναδικό πνευμονολογικό νοσοκομείο της χώρας κλείνει, και ας γυρίζει ο Λοβέρδος την Ευρωπη λέγοντας στους εταίρους πως η φυματίωση στην Ελλάδα έχει αυξηθεί 1250% λόγο της λαθρομετανάστευσης. Ότι να ναι υπουργέ μου, αρκεί να βγει το οργανόγραμμα που σου έσπρωξε η Τρόικα.

«Τι ωραίο πλιάτσικο»

«Είναι φιλετάκι χρυσό μου» λέει η πρόσφατα συνταξιοδοτημένη από το ΕΣΥ κυτταρολόγος, πριν δεκαετίες δούλεψε μερικά χρόνια και στο Σωτηρία. «Τετρακόσια στρέμματα στο κέντρο της πόλης, να μην αξιοποιηθούν για την επαναφορά την ανάπτυξη. Εδώ κάνανε οικόπεδα το Ελληνικό, αυτό θα αφήσουν». 

Πέρασαν πάνω από δυο χρόνια για να σκιαγραφηθεί αυτό που η Τρόικα και οι πρόθυμοι ντόπιοι εκτελεστές της εννοούν ως επιστροφή στις αγορές. Η υποψία για το οργανωμένο πλιάτσικο υπήρχε και από πριν, δύσκολο όμως να φανταστεί κανείς πως δεν θα πηγαίναμε εμείς στις αγορές, αλλά θα ερχόντουσαν αυτές σε εμάς. Νύχτα και Κυριακή.

Δημοσιογράφοι που βουρκώνουν στις αίθουσες σύνταξης γιατί δεν μπορούν να γράψουν όσα μαθαίνουν. Διευθυντές που καλύπτουν πρόθυμα του κολλητούς των αγορών, ενώ ξεσκίζονται στα πρωτοσέλιδα τους προς χάρη του νόμου και της τάξης, και ανησυχούν για την έκρηξη της βιας και ανομίας έντονα. Διατάξεις και τροπολογίες κρυμμένες σε άσχετα νομοσχέδια, άσχετων βουλευτών ή άλλων υπουργείων. 

 Μια κυβέρνηση μη εκλεγμένη, απαλλαγμένη από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο σε νομοθετικό και νομοτροποποιητικό παραλήρημα. Και ας έχει πει το ΣΤΕ ότι οι κρυμμένες διατάξεις και τροπολογίες ελέγχονται για αντισυνταγματικότητα, η λειτουργιά του κοινοβουλίου είναι ανεξάρτητη. Πάλι καλά που κάποιοι θυμούνται και την διαίρεση των εξουσιών σε αυτή τη χώρα, έστω και την πιο ακατάλληλη στιγμή.

Ευρωπη η χάος, προειδοποιούν τα πουλημένα φερέφωνα που ξέρουν με λεπτομέρειες πως το πλιάτσικο οργανώνεται παρασκηνιακά. Ενώ η κοινωνία ματώνει και εξωθείται στην ψυχολογική εξαθλίωση με ανύπαρκτα διλήμματα. 

Η κυριαρχία μοιράζει τα φιλέτα μεθοδικά, ένα εσύ, ένα εγώ και η κυβέρνηση ετοιμάζει και μερικές προ-εκλογικές προσλήψεις για να πέσουν οι ψήφοι στο κουτί. Ότι και να βγάλει, μετά θα έρθουν μέτρα. Σύμφωνα με τα «συμφωνηθέντα» η αγορά παραγωγής και διανομής ενέργειας απελευθερώνεται, η καλύτερα ρυθμίζεται. Η ΔΕΣΦΑ, τα ΕΛΠΕ και η ΔΕΗ πάνε για πούλημα.

 Η αγορά των ΑΠΕ τεμαχίζεται και εκποιείται με φωτογραφικές ρυθμίσεις εκτός ελεύθερης αγοράς, και ας ξεσκίζονται τσάμπα κάτι ιδεολόγοι νεοφιλελεύθεροι, δίνεται σε Ευρωπαίους «στρατηγικούς επενδυτές».

Η ένταξη στο PSI των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου έγινε εντελώς απροειδοποίητα και χωρίς πρώτα να χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη τους εφόσον δεν ήταν «θεσμικοί επενδυτές». Πανεπιστήμια και Νοσοκομεία, όπως και πολλοί άλλοι οργανισμοί, κουρεύτηκαν από 70 της εκατό και πάνω, πολλά από αυτά θα αντέξουν από μερικούς μήνες έως ένα χρόνο.

 Όπως παραδέχεται και Πασόκα χρόνια Γενική Γραμματέας σε υπουργείο, ήταν απαραίτητο να απορροφηθούν όλα τα διαθέσιμα για να μεγαλώσει το ποσοστό κουρέματος εφόσον η χώρα πτώχευσε, θα έπρεπε να ήμασταν χαρούμενοι εφόσον ο μανδύας του εθελοντικού κουρέματος έπεισε το κόσμο ότι δεν καταρρέουμε και δεν βγήκε στο δρόμο. Μετά τις εκλογές ελλείψει κεφαλαίων θα ξεκινήσουν, σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα, οι συγχωνεύσεις και οι απολύσεις από το δημόσιο.

 Οι περισσότεροι γιατροί συμφωνούν ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας θα καταρρεύσει μες το καλοκαίρι, ενώ η πρωτοβάθμια Υγεία έχει εδώ και χρόνια μεθοδικά ξηλωθεί και σπρωχτεί εν είδη φιλέτου στα ιδιωτικά ιατρεία και νοσοκομεία. Θα απομείνουν μόνο βασικές παροχές διαθέσιμες σε όσους μπορούν να πληρώνουν το μίνιμουμ εισιτήριο, και ας ανησυχεί ο Λοβέρδος για την έξαρση της φυματίωσης. «Θα πεθαίνουν στους δρόμους» λέει γιατρός 30 χρόνια στο ΕΣΥ όταν τον ρωτάς τι θα γίνει. Για να σωθεί η Ευρωπαϊκή προοπτική και να «επιστρέψουν» οι αγορές στη χώρα, ο κόσμος θα πεθαίνει στους δρόμους, νύχτα και Κυριακή.

Μνήμη και έγκλημα

Δεν  υπάρχει μνήμη σε αυτό τον τόπο, όλες οι φυλακές, τα κρατητήρια βασανιστηρίων, οι τόποι εκτελέσεων βρίσκονται σε κάτι απόμερα παρκάκια. Μόνο συνταξιούχοι παππούδες πάνε εκεί και αδέσποτα σκυλιά. Χωρίς μνήμη ξεχνάει ο καθένας τι είναι ο άλλος, και τα σκουλήκια μεταμφιέζονται όπως μπορούν. Χωρίς μνήμη το έγκλημα ξεχνιέται. 

Τώρα που η κυριαρχία δρομολογεί τον εκφασισμό της κοινωνίας για να συγκρατήσει τους κοινωνικούς κραδασμούς οι πρώην υπερασπιστές του νόμου και της τάξης θέλουν να καταργήσουν τις διαδηλώσεις γιατί διαταράσσουν την κοινωνική ηρεμία και εύρυθμη οικονομική λειτουργία του κέντρου της Αθήνας. Δια του αποκλεισμού κατήργησαν μέχρι και τις παρελάσεις που υπογράμμιζαν για χρόνια το εθνικό μύθο του κράτους που τώρα ρημάζει. Θα πέσουν και άλλα προσωπεία μέχρις ότου δεν απομένει αμφιβολία, πάντα ήμασταν φασίστες.

Το Αριστερό Ανέκδοτο

Πρώτα μιλάνε οι νεκροί. Πως να ξεχάσει κανείς το χυδαίας αισθητικής γράμμα του Μάκη Μαίλη ενάντια στο αδημοσίευτο ακόμη βιβλίο της Έλλης Παππά. Πρώτα μιλάνε οι νεκροί κύριε, εσείς που έχετε τόσους δεν το μάθατε ακόμα αυτό.

Στα καφέ και τα εστιατόρια πέριξ των Εξαρχείων επίδοξοι επαναστάτες συγκρούονται λυσσαλέα για να βάλουν τους δικούς τους στο ψηφοδέλτιο. Γνώριμες φάτσες από παλιά. Άλλοι αγρεύουν ψηφαλάκια σε σουαρέ και παρουσιάσεις βιβλίων παλαιοαριστερών εξαπολύοντας αντι-μνημονιακές κορόνες. Εδώ και κάνα δυο μήνες κάθε οργάνωση που σέβεται τον εαυτό της οργανώνει μια ομιλία για την «Κρίση και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης», πρέπει να έχουν γίνει τουλάχιστον πέντε.

Ο Γ.Π. παλιός «τακτικιστής», ίσως και η σημαντικότερη σκιώδης φυσιογνωμία της Ελληνικής αριστεράς από τη δικτατορία και μετά, οργανώνει μυστική συνάντηση ηγετών της στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκι. Κουβέλης, Τσίπρας, Χαλβατζής, (τον οποίο δε ρώτησε κανένας αλλά αναφέρθηκε το όνομα του), Γλέζος, ο Ρούντι από την ΚΟΕ, ο Θεωνάς απο την ΚΕΔΑ, ο Κωσταντακόπουλος της Σπιθας, η Σακοράφα και Κουρουμπλής και οι θεωρητικοί Μπιτσάκης και Κοτζιάς. 

Τεράστια τα μεγέθη αλλά τελικά δεν προχωράει ούτε ως ιδέα, «έξαλλου θα ερχόντουσαν λιγότεροι και από τους μισούς και δε θα τα έβρισκαν» λέει ο ίδιος γελώντας, ξέρει καλά από συσχετισμούς και παρασκήνιο, και κυρίως το διασκεδάζει αφάνταστα. Έτσι δεν αποφύγαμε και το δίλημμα πάνω από την κάλπη, «Δημοκρατική Αλλαξοκωλιά» ή «το κόμμα που έβγαλε τον Κωσταντόπουλο περιμένεις να αλλάξει πότε ρε μαλακά μου» όπως σαφώς αρνητικά λέει επίδοξος καναλάρχης των κοινωνικών μέσων εδώ και μέρες.

 Άγρια διλήμματα στοιχειώνουν τους επαναστατημένους ύπνους μας ενώ η ώρα της αναμέτρησης με το μνημονιακό μέτωπο πλησιάζει. «Εγώ θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή, για να μπει στη βουλή και να πάψουν οι αυταπάτες σας», λέει φέρελπις αριστερίζων δημοσιογραφίσκος με μπλοκάκι. Μάλλον δεν θα ξέρει τι χρώμα έχουν οι σκιές όταν μακραίνουν. Και το αστείο που λέγεται «Ελληνική Αριστερά» συνεχίζεται, με η χωρίς κοινό.

Και κάτι για το τέλος

Πρώτα μιλάνε οι νεκροί. Δείξε μου τους δικούς σου, να σου μετρήσω τους δικούς μου. Έχω μια στη Καισαριανή που δεν ξεπούλησε ποτέ, και δυο που οι ψυχές τους πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκείνα τα παλιά, τα κορμιά τους πολλά χρόνια αργότερα στην Αττική. Τι να μου πει που διαθέσιμοι ναιναίκοι υπουργοί εκτελούν το ραβασάκι πρόγραμμα της Τρόικα; Τι να μου πει το πλιάτσικο της ζωής μας; Που εκτελεστές συμφερόντων πυροβολούν τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία νύχτα και Κυριακή και ετοιμάζουν στρατόπεδα συγκέντρωσης, σαν και αυτά που σου λέω πριν μισό αιώνα. 

Οποίος έχει βρεθεί για ένα λεπτό μόνο σε σωφρονιστικό κατάστημα ή κέντρο κράτησης μεταναστών ξέρει πως μυρίζει η κόλαση. «Αυτή τη μυρωδιά δε θα τη ξεχάσω ποτέ» λέει. Αυτά θα είναι κυρίως για τους έγχρωμους, τα άλλα ήταν για τους Εβραίους και τους παππούδες μας. Κάθε εποχή, κάθε κοινωνία, έχει τη δική της μνήμη, και όταν αυτή εκλείπει διαπράττει το δικό τη έγκλημα. Πάντως η θα γίνουν αυτά ή έξω από την Ευρωπη και χάος. 

Δυστυχώς η Ευρωπη που εννοεί η κυριαρχία και οι ντόπιοι ετερόφωτοι απολογητές της δεν υπάρχει πια. Ευρωπη ως μεταπολεμική ένωση; Δεν υπάρχει πια. Και η επιλογή μονόδρομος δεν υπάρχει επίσης, για την ακρίβεια δεν υπάρχει καν δρόμος προς τα εκεί. Και που να πάμε τώρα; Τι άλλη λύση υπάρχει; Τι εναλλακτική; Τι να ψηφίσουμε λέει; Ρωτήστε τους νεκρούς σας ρε μαλάκες. Κάθε Κυριακή τη νύχτα σας μιλάνε.

 

Αντί επιλόγου

Δυο ώρες μετά τον επίλογο αυτοκτόνησε και ο Δημήτρης Χριτσούλας στο Σύνταγμα. Άλλη μια φορά οι λέξεις δεν άλλαξαν το κόσμο. Ήξερα ένα ποιητή, και ξέρω λίγους, που έλεγε «έλα να δεις το αίμα στο δρόμο».Απο parallhlografos

Γιατι ΚΚΕ και ΣΥΝ δεν κάλεσαν στο Σύνταγμα για Τετάρτη και Πέμπτη :::

Μου δημιουργήθηκε αυτή η απορία, αλλά και σε άλλους ανθρώπους, όπως διάβασα και σε σχόλια στο διαδίκτυο. Δεν είναι κάπως περίεργο; Ποια εξήγηση μπορεί να δοθεί; Και αν, για κάποιους λόγους δεν θέλανε να καλέσουν δημόσια και τυπικά, γιατί τουλάχιστον δεν παρευρέθηκαν άτυπα; Πώς συμβαδίζει αυτή η στάση με τις ανακοινώσεις τους, οι οποίες αναγνωρίζουν σε αυτό το θάνατο πολιτικό περιεχόμενο και συμβολισμό;

Είναι προφανές οτι ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Είναι προφανές οτι ο δίκαιος θυμός, η οργή, η κούραση, η απελπισία,  αν δεν βρουν δικαίωση και απάντηση τώρα, κάπου θα εκδηλωθούν, και πως, αν δεν υπάρχει οργανωμένη τέτοια λύση, θα είναι απλά άναρχη. Και αυτό βλέπουμε και σήμερα, που ξυλοκοπήθηκε ένας αστυνομικός στo Σύνταγμα.

Τι περιμένουν άραγε τα ηγετικά κόμματα της αριστεράς, της κοινοβουλευτικής αριστεράς; Πώς και οι αντιδράσεις τους υπολείπονται τόσο πολύ της κατάστασης της κοινωνίας; Πώς γίνεται η οργάνωση, αντί να οδηγεί, να γίνεται ουραγός; Ή μήπως, σε ένα ξέσπασμα οργής και απελπισίας που θα ματώσει την Ελλάδα, δεν θα έρθουν μετά, πάνω στο αίμα των νεκρών, να εισπράξουν τα εύσημα αγωνιστικότητας, επαναστατικότητας, αριστεροσύνης, για να τα μετατρέψουν ξανά σε εκλογικά κέρδη;

Τι παριστάνουν τα κομματικά μαγαζιά σε αυτό το σκηνικό; Τους κομπάρσους; Και είναι δυνατόν, με αφορμή αυτή τη θυσία του Δημήτρη Χριστούλα, να βρίσκετε ευκαιρία να ζητιανέψετε ψήφο στο δικό σας μαγαζί, όπως γράφεται στις εφημερίδες σας, οτι λύση είναι να αγοράζουμε τον Ριζοσπάστη ή να ψηφίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ; Μου θυμίζετε το τηλεμάρκετιν στα φτηνά κανάλια, που στήνουν μια εκπομπή υποτίθεται για ιατρικές συμβουλές, μόνο και μόνο για να διαφημίσουν το τάδε πιεσόμετρο.

Δεν ακούτε τις φωνές γύρω σας παντού; Σας φτύνουν και νομίζετε οτι ψιχαλίζει; Δεν έχετε καταλάβει τι γίνεται επειδή εσείς τη βγάζετε καθαρή; Τι απ΄ όλα αυτά;

Η θυσία του Χριστούλα ήταν ένα γεγονός που έριχνε κυβέρνηση, και εσείς το εξαφανίσατε. Αν ο κόσμος δεν κατέβηκε αυθόρμητα, ούτε όμως και ο δικός σας κόσμος ήταν εκεί, γιατί δεν τον καλέσατε ποτέ, δεν δώσατε γραμμή, όπως εύκολα κάνετε όταν θέλετε.

Γιατί; Ακόμα κι αν η εκτίμηση είναι πως πάμε σε εκλογές σύντομα και εκεί θα δοθεί μια σημαντική μάχη, αυτό τι εμπόδιζε να τιμήσετε τουλάχιστον αυτό το λαό, τις χιλιάδες αυτοκτονίες; Τι θα έβλαπτε αυτό την πολιτική σας εικόνα; Δεν βλέπω σε τι θα πείραζε πολιτικά. Κι όμως δεν το κάνατε. Γιατί;

Απο κερασια και κρινοι